Mark en Anna.

De toekomst.

Hij kan nu zijn ei kwijt door te schrijven over zijn belevenissen met Anna en anderen na het Y-tijdperk.

Het begin van het einde, wat de start is van een nieuw begin.

----------------------------------------------------------------

DISCLAIMER;

Alle aangehaalde belevenissen, namen, personen en plaatsen bestaan voor een groot deel enkel in de fantasie van de schrijver.

Bevat seksuele inhoud.

Uitsluitend voor 18+

(De lezer is, net als in boek 1, de onzichtbare man/vrouw die alles meebeleeft in het verhaal van Mark.)

Dit is fictie. Het ‘manifest’ in het verhaal is een verhalend element, zoals in dystopische romans. Het beschrijft een fictieve maatschappij binnen een romanuniversum en is geen politieke boodschap.

 

Proloog

 

Mark is nu samen met Anna vertrokken op hun wereldreis zonder van tevoren echte plannen gemaakt te hebben. Geld speelt bij hen geen rol.

Ze hebben 2 doelen:

1: De schok van de ontvoering verwerken.

2: Anna haar luid roepende hormonen tot rust laten komen door ernaar te luisteren, en dat doet Anna door te stoppen met voorbehoedsmiddelen en niet meer met een andere man seks te hebben.

Maar dat betekent niet dat ze nu ineens in celibaat gaan leven.

Anna doet wel nog triootjes met een andere vrouw als Mark daar behoefte aan heeft, want bij hem blijft de veroveringsdrang altijd een rol spelen en het is dat Anna dit zo goed begrijpt dat ze een onverbrekelijk koppel vormen.

Maar Anna houdt zich in om 100% zeker te zijn dat Mark de vader is van hun kind.

 

Mark heeft Mia een belofte gedaan; hij zou al hun belevenissen opschrijven en die verhalen aan haar doorgeven, zodat ze er altijd gebruik van kan maken. Omdat Anna een beetje meer de andere kant op gaat, zitten er nu ook complete lesbo-verhalen bij, bijeengesprokkeld van over de hele wereld.

Natuurlijk vertelt Anna ook haar belevenissen, maar het is Mark die het boek schrijft.

Met onzichtbare hulp dus.

Mark heeft nu net als Karel een volle peper-en-zoutkleurige baard van 2 cm lange haren die hem een wijze uitstraling geven en de pijn achterin zijn ogen wegdrukken en geven hem iets vaderlijks, iets wat vertrouwen geeft en vrouwen voelen dat en zijn snel open naar hem, waarbij Anna geen enkele tegenstand vertoont, dus geen enkele vrouw kan haar man van haar wegkapen.

Integendeel, ze doet gewoon mee tot hun verrassing.

Mark zijn hele leven heeft vanaf zijn pubertijd uit seks bestaan en zijn relatie met Anna heeft hem op geen enkel moment weerhouden om zijn lusten bot te vieren en Anna begrijpt dat.

Anna krijgt nu ook andere verhalen te horen van haar vrouwelijke bedpartners en die vindt Mark ook heel opwindend en laat die dan ook Anna zelf vertellen en Mark haar letterlijk citeren.

De overgang is echter gigantisch en een poosje nadat "de bom viel" komen de mensen die het overleefd hebben tot het besef dat samenwerken de enige oplossing is als de mens wil overleven en Mark houdt nu een speech om dit manifest te verduidelijken.

De toespraak van Mark.
De zaal is helemaal vol met aandachtig luisterende mensen.
Voor het gemak zijn er op de achtergrond verschillende schermen geplaatst
waarop de woorden van Mark in verschillende talen werden vertoond, dankzij
Al.
“Beste mensen”, opent Mark zijn speech
“We hebben een heel misselijke tijd achter de rug, niet de laatste paar jaar,
maar eerder de laatste paar eeuwen.
Wat ging er mis?
Nogal heel wat blijkt nu, na alle ellende die is losgekomen.
Een klein groepje mensen eigende zich het recht toe om over de rest van de
mensen te willen heersen, en dat deden ze door het geld ‘uit te vinden’: een
papiertje dat aangaf hoeveel schuld iemand had en met dat papiertje die
schuld kon doen afbetalen.
De waarde van dat papiertje was juist van wat zij er aan wilden geven; de ene
keer gedekt door goud, de andere door olie die nog verkocht moest worden.
Of soms puur op een belofte.
Door alle andere landen te dwingen om met hun munt te werken, zorgden ze
er zo voor dat ieder ander land van hen afhankelijk was.
Eigenlijk maakt het niet eens heel veel uit over welk land het gaat, als zij maar
aan de touwtjes trekken op de achtergrond.
Die tomeloze hang naar steeds meer geld wakkerde de hebzucht nog verder
aan en ze creëerden beurzen waarop particulieren hun zuurverdiende centjes
konden investeren in bedrijven in de hoop dat die winst maken en zij er dus
een graantje van konden meepikken.
Maar zoals al snel duidelijk werd, op de beurzen zijn er altijd winnaars en
verliezers en het zijn juist altijd de kleine investeerders die hun geld kwijtraken
en de aanstoker zijn saldo weer kan vergroten.
Zo betaalden ze ook politici, zodat ze volledig onschendbaar waren, want zij
regelden welke wetten er wel of niet werden aangenomen.
Zo maakten ze de term ”antisemitisme” wereldwijd strafbaar, om zo hun eigen
daden te kunnen beschermen en ze dus onaantastbaar werden, ongeacht hoeveel moorden ze pleegden en
tegenstanders verdwenen op de vreemdste manieren of ‘zelfmoord' pleegden.
Ze werden dus nooit gestraft, zelfs niet eens aangeklaagd!
Ze hadden de rechters ook in hun zak.
Deze situatie begon dusdanig uit de hand te lopen, de schuldenbergen zo
immens groot dat oorlog nog de enige oplossing was, en omdat ze zichzelf
onaantastbaar voelden en boven de gewone mensen stonden, dachten ze dat
het snel afgelopen zou zijn.
Wat hebben ze zich misrekend!
Andere grootmachten zoals China en Rusland speelden hun spelletje niet meer
mee en de oorlog veranderde de westerse wereld in een slagveld, waar enkel
slachtoffers nog amper in leven konden blijven.
Alles was weg, elektronica waar de maatschappij op draaide was vernietigd,
dus ook geen internet en andere media.
Dit werd als eerste hersteld om de maatschappij van de ondergang te redden,
want men vermoordde nu zijn medemens voor een stuk brood om in leven te
blijven.
Het liep dus grondig fout en de aanstokers die het in hun veilige schuilkelders
overleefd hadden, dachten dat ze nu weer met een schone lei opnieuw konden
gaan beginnen, dus door mensen in de schulden te stoppen.
Geld dat zij tegen een kleine vergoeding uitleenden, met natuurlijk iets van
een borg, die bij ‘wanbetaling' hun eigendom werd.
Nee, beste mensen, daar trappen we niet meer in, want dan zitten onze
nakomelingen over minder dan 100 jaar in exact dezelfde problemen.
We hebben nu de kans om het totaal anders aan te pakken en als iedereen
meedoet, heeft dat een grote kans van slagen en kan het eeuwen meegaan.
Wat gaan we doen?
Dat geldpapiertje hebben we nodig om een soort van ruilmaatschappij te
maken: ik doe iets voor jou en jij doet iets voor mij.
Dat kan dan vastgelegd worden met zo'n geldpapiertje dat dus een bepaalde
waarde vertegenwoordigt, maar nu komt het: die waarde is niet afgeleid van
schuld, goud, zilver of welk duurzaam materiaal dan ook, maar van de mens
zelf.
Ieder mens vertegenwoordigt een waarde en die kan bepaald worden aan de
hand van opleiding, kennis, handvaardigheid of gewoon slimheid.
Ieder mens vanaf 14, daar kan over gepraat worden, krijgt een bepaalde
waarde toegekend en kan daarmee handelen, zichzelf verbeteren door te
werken of studeren en zo in status te stijgen, want dat is het nieuwe streven;
niet meer rijkdom, maar status, hoogachting van de medemens, zoals
bijvoorbeeld een chirurg die mensen beter wil maken, niet om er rijk van te
worden, maar om de mensen te helpen.
Hetzelfde geldt ook voor de politiek; enkel nog idealisten kunnen en mogen
politiek bedrijven.
Zij stellen wetten samen waar minimaal 75% van het volk zich in kan vinden,
dus er worden regelmatig referendums gehouden en politici die het goed voor
hebben met de mensen zullen eerder gehoord worden dan diegenen die
zichzelf willen verrijken.
Rijk worden heeft nu ook weinig zin, want wat moet je ermee als het volk dan
eerder op jou neerkijkt dan je bewondert?
Een dokter oogst meer lof, net zoals een lasser ook goed werk kan afleveren.
De grootste fout van de afgelopen eeuw mogen we niet meer maken, en dat is
hebzucht, de drang naar overheersing en macht, wat nu nergens meer voor
nodig is.
Nu kan er een nieuw soort maatschappij worden opgericht met het beste uit de
verschillende stromingen.
Het communisme is voor een klein deel goed; het verwijdert de hebzucht,
maar houdt innovatie tegen, omdat de drang tot ontwikkeling er ook niet meer
is.
Het kapitalisme is er voor een select groepje dat zijn winsten haalt bij de
onderkant van de samenleving, die het dus helemaal niet goed hebben.
Liberaal willen we allemaal zijn, maar we moeten ook leren samenleven met
andere mensen en dan heb je regels en afspraken nodig.
Groepen die voor het milieu opkomen, moeten ook eens goed rondkijken en
uitzoeken wat de oorzaken van het slechte milieu zijn en die daders
aanpakken.
Het klimaat kan niet door de mens gestuurd worden; tenminste, we moeten
iedere poging in die richting stoppen, want we hebben totaal geen controle
over de gevolgen.
Wat we wel moeten doen, is voorkomen dat er overstromingen zijn, stuur en
beheer rivieren enz. en bouw geen huizen in gevarenzones.
Andere politieke stromingen kunnen goed samengevoegd worden met de 3
hoofdstromen die uiteindelijk ook samengevoegd kunnen worden tot 1
stroming die alles dekt: de vrijheid van handelen binnen bepaalde grenzen,
want een samenleving zonder afspraken kan niet lang bestaan.
Het respect voor de medemens, en de mens zelf die nu een waarde
vertegenwoordigt en waar dus geen misbruik meer van gemaakt kan worden.
Religie is een ander verhaal en hoort strikt gescheiden te worden van de
politiek.
Het gewone dagelijkse leven gaat gewoon verder; men werkt om dingen en
eten te kunnen kopen, dus men blijft bezig.
Ook voor elkaar.
Niet iedereen kan aan die maatschappij bijdragen, zoals gehandicapten, en zij
worden ondersteund door de werkende klasse, die hiervoor een deel van haar
loon inlevert.
Vroeger noemde men het belasting, maar ik noem het liever een bijdrage,
want het gebeurt naar draagkracht en niet onder dwang, wat weer een rol
speelt bij de sociale status van iemand.
Natuurlijk moeten er ook politie en rechtbanken zijn, want de perfecte
samenleving bestaat niet, maar men kan wel zijn best doen om ernaartoe te
werken.
De grote misdadigers die de oorlog veroorzaakt hebben met de omgekochte
politici worden hier verbannen en kunnen op geen enkele manier nog voet aan
de grond zetten, want ze zijn al al hun rechten kwijt.
We zijn bezig om een deel van Australië beschikbaar te maken waar we al deze
criminelen gaan dumpen en ze daar hun lusten op elkaar kunnen botvieren.
Ontsnappen is er niet bij.
Het gevolg is dat wij het hier nu een stuk rustiger hebben, want omkopen heeft
nog weinig zin als de hebzucht verdwenen is en personen die niet zonder
kunnen mogen verhuizen naar die aparte maatschappij “daar beneden”.
Nu leert men echt samenwerken met de mensen onderling, want let eens op:
Meestal is het rustig in een dorp of stad.
Het zijn altijd opgestookte probleeminstellingen die voor onrust zorgen.
Die problemen worden nu bij de bron aangepakt en niet later als het geen zin
meer heeft.
Ook het onderwijs gaat nu een grote rol spelen.
A.I. mag helpen, want het is een enorme encyclopedie.
Maar er zit verschil in; de leerlingen worden geacht vragen te stellen, dus zij
moeten zich openstellen voor nieuwe inzichten en de antwoorden kunnen
analyseren en hopelijk tot nieuwe vragen oproepen.
Op die manier worden de studenten slimmer, met hulp van AI, en niet
‘dankzij’.
Door nu over het gehele gebied van samenwerking, en dat zijn de grote landen
samen hetzelfde onderwijs te gaan aanbieden, zullen toekomstige oorlogen
gemakkelijk voorkomen kunnen worden.
Hier kan A.I. behulpzaam zijn om de geschiedenis te herstellen, want die
vorige machthebbers hebben te veel veranderd om zichzelf in een goed
daglicht te stellen in plaats van de zware criminelen die het in werkelijkheid
waren.
Het punt is nu: wil men samenwerken?
Kan men over kleine drempeltjes heen springen en elkaar de hand toesteken,
ongeacht welke kleur men heeft? Want in de nieuwe maatschappij heeft de
mens zijn waarde, en dat heeft totaal niets met ras, kleur of religie te maken,
maar puur en enkel met wat de mens zelf waard is.
Ook een gehandicapt persoon heeft een waarde; misschien kan die goed
boeken schrijven of moeilijke vraagstukken oplossen.
Het punt is nu: wil men samenwerken?
Kan men over kleine drempeltjes heen springen en elkaar de hand toesteken,
ongeacht welke kleur men heeft? Want in de nieuwe maatschappij heeft de
mens zijn waarde, en dat heeft totaal niets met ras, kleur of religie te maken,
maar puur en enkel met wat de mens zelf waard is.
Ook een gehandicapt persoon heeft een waarde; misschien kan die goed
boeken schrijven of moeilijke vraagstukken oplossen.
Punt is dat we niemand laten vallen en iedereen die het zelf wil in onze nieuwe
samenleving opnemen.
“Ik dank u.”

----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 

Dit boek is de overgang naar boek 11 met de voorlopige titel 2046, 20 jaar later, bij Y.

Een echt SF-boek dus over een totaal nieuwe samenleving en de basis daarvan wordt hier in dit boek 10 gelegd.

Net als de andere boeken, te koop via onderstaand contactformulier.